'Co jeszcze jest na?' Wyjaśniono prawdziwe znaczenie ostatniej linijki Truman Show

• Ostatnia linijka „The Truman Show” ukazuje krótki czas skupienia uwagi ludzkości, gdy widzowie szybko odchodzą od serialu, na punkcie którego kiedyś mieli obsesję.
• Świat tak naprawdę nie przejmował się Trumanem, ponieważ był postrzegany raczej jako towar niż osoba. Widzowie chcieli, żeby ich tylko bawił.
• Truman Show stawia ważne pytania dotyczące prywatności, etyki i manipulacji rzeczywistością dla rozrywki. Historia prawdopodobnie się powtórzy, gdy widzowie będą przechodzić z jednego programu do drugiego.

Jak nonszalancko pyta jeden z widzów: „Co jeszcze jest emitowane?” ostatnia linijka Przedstawienie Trumana podkreśla kluczowe przesłanie filmu. W dramacie z 1998 roku Jim Carrey wciela się w Trumana Burbanka, mężczyznę urodzonego i wychowanego w fikcyjnym miasteczku portowym Seahaven, całkowicie nieświadomego faktu, że jego życie jest transmitowane w telewizji na całym świecie 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Kiedy dziwne rzeczy, takie jak światło spadające z nieba lub zirytowany były członek obsady przejmujący „plan zdjęciowy”, zmuszają go do zakwestionowania natury jego rzeczywistości, rozpoczyna desperackie poszukiwanie odpowiedzi i pod koniec filmu Przedstawienie Trumana , wolność.

Ed Harris gra Christoffa, twórcę „The Truman Show”, którego poczucie winy skłania Trumana do pozostania w jedynym świecie, jaki kiedykolwiek znał, ale Truman odmawia wzięcia udziału w symulacji. Po tym, jak prawie umarł, gdy Christoff używa programu pogodowego do wywołania burzy wystarczająco silnej, aby wywrócić jego łódź, Truman udaje się na obrzeża planu zdjęciowego i z ukłonem przechodzi przez wyjście do prawdziwego świata. Widzowie, którzy wcześniej byli przyklejeni do telewizorów i czekali, czy Truman da radę, teraz nagle odchodzą od czegoś, co oglądali od 30 lat, podkreślając nonszalancką naturę konsumenta publicznego.

Końcowa linijka programu „Truman Show” ukazuje krótki czas koncentracji ludzkości

Mimo że widzowie przez dziesięciolecia śmiali się, płakali i utożsamiali z Trumanem, wyraźnie brakowało im czasu na skupienie się na czymś innym do obejrzenia. W chwili, gdy Truman przestał zapewniać im rozrywkę, po latach traktowania priorytetowo bycie podglądaczami życia Trumana, a nie docenianie autentycznych ludzkich doświadczeń, które Truman kiedykolwiek chciał dla siebie osiągnąć, byli gotowi przejść do następnego stymulującego programu. Ostatnia linijka Przedstawienie Trumana uosabia, jak kapryśni potrafią być konsumenci, zwłaszcza jeśli coś nie jest już nowością.

Nawet jeśli nic nie istnieje dokładnie tak jak Przedstawienie Trumana , reality TV i platformy do transmisji strumieniowej na żywo zmieniają nadawanie od kilkudziesięciu lat. Obecnie tego typu programy wykorzystują podobne koncepcje, często drastycznie zacierając granice między życiem publicznym i prywatnym danej osoby. Przy tak dużej ilości treści dostępnych 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, istnieje duża konkurencja o uwagę widzów i dokładnie w takich okolicznościach zrodził się pomysł typu Przedstawienie Trumana w prawdziwym życiu.

Ostatnia linijka programu „Truman Show” dowodzi, że świat tak naprawdę nie przejmował się Trumanem

Chociaż niektórzy widzowie protestowali przeciwko traktowaniu Trumana, większość widzów spędziła dużą część swojego życia, łącząc się z Trumanem, gdy podzielił się swoim pierwszym pocałunkiem, dostał pierwszą pracę i szereg innych kamieni milowych, ale ostatnia kwestia w Przedstawienie Trumana udowadnia, że ​​tak naprawdę im na nim nie zależało. Dla nich Truman nie był tak naprawdę osobą, ale towarem, więc nie miało dla nich znaczenia, czy kiedykolwiek dowie się, że jest głównym bohaterem programu telewizyjnego. Dopóki dotrzymywał im towarzystwa i sprawiał, że zapominali o własnych problemach, wszystko, co działo się z Trumanem, było dopuszczalne.

Prawdziwe znaczenie Przedstawienie Trumana z powodzeniem pokazuje, co się dzieje, gdy rzeczywistość jest manipulowana ze względu na treść. Rodzi to pytania o prywatność, a także etykę rozrywki i wysiłki, jakie poczyniono, aby utrzymać programy w godzinach największej oglądalności. Christoff próbował sprawić, by zabrzmiało to tak, jakby Truman był częścią czegoś altruistycznego i artystycznego, co zapewniło wartość milionom, ale Truman został wykorzystany w imię boskiej wizji jednego człowieka i nigdy nie pozwolił agencji decydować, w jaki sposób będzie tego częścią .

Ostatnia linijka „Truman Show” sugeruje, że historia się powtórzy

Biorąc pod uwagę, jak nonszalancko zmienia się kanał po zobaczeniu i usłyszeniu czegoś tak niezwykłego, jak wszystko, do czego przed kamerą przyznaje się Christoff, a także ucieczka Trumana z więzienia, aby po raz pierwszy zetknąć się ze światem, Przedstawienie Trumana sugeruje, że najprawdopodobniej historia się powtórzy, gdy widzowie przywiążą się do jednego programu na jakiś czas, a potem pójdą dalej. Ten cykl starzenia redukuje nawet najbardziej niesamowite i fascynujące ludzkie osiągnięcia do czegoś przyziemnego i banalnego. Christoff przechwalał się tym osiągnięciem Przedstawienie Trumana był, a jednak w chwili, gdy się skończył, widzowie się wyłączyli.

Trumana Showa ostatnia linijka doskonale radzi sobie z problemami związanymi z próbą uchwycenia błyskawicy w butelce za pomocą sztuczki. Zapewnia uwagę tak długo, jak długo okazuje się fascynujący, ale gdy przestaje być nowością, konsumenci są gotowi przejść do kolejnej wielkiej rzeczy. To samo pozostaje prawdą w przypadku niekończącego się zalewu nowych treści publikowanych przez platformy streamingowe, a każda z nich stara się znaleźć swoją wersję Przedstawienie Trumana i zdobywanie dużej liczby widzów przez 30 lat, aż cykl się powtórzy.