Myślisz, że Człowiek z piłą łańcuchową jest ekstremalny? Te 10 anime jest jeszcze mroczniejszych i bardziej niepokojących
Fani anime czasami potrzebują silnego żołądka, aby przetrwać ponure produkcje. Jednak takie historie często mają odkupieńczą srebrną podszewkę, która czyni je wartymi dyskomfortu. Pozwala na to chęć medium do podjęcia trudnych tematów i pokazania niefiltrowanego ludzkiego okrucieństwa jak anime Człowiek z piłą łańcuchową zdobyć międzynarodowe uznanie.
Nadany Człowiek z piłą łańcuchową jest tak krwawy, jak tylko się da, ale mimo to anime znajduje sposoby, aby utrzymać historię pełną emocjonalnej głębi, co sprawia, że horror wydaje się bardziej osobisty. Chociaż widzowie mogą początkowo wstrzymywać oddech na widok brutalności anime, nie jest zaskakujące, że w końcu zaczną tego pragnąć i szukać innych, takich jak te dziesięć, które są jeszcze mroczniejsze niż Człowiek z piłą łańcuchową kiedykolwiek mogłem.
tłuszcz
O tym, jak anime przechodzi od science-fiction do rozlewu krwi tłuszcz nie interesuje się subtelnością. Jego założenia i wykonanie są zupełnie inne Człowiek z piłą łańcuchową ale obie historie łączy brutalność.
W tłuszcz życie ludzkie jest zasobem, który można zmarnować, a przemoc seksualna jest podstawą. Postacie, w tym Kei i Masaru, muszą wykonywać misje, w których rzeź w metrze jest minimalnym wymogiem.
Dla tych, którzy lubią czarny humor Człowiek z piłą łańcuchową tłuszcz będzie się wydawać mile widzianym przedłużeniem. Jednak gdzie Człowiek z piłą łańcuchową zapewnia dźwignię emocjonalną, aby zrównoważyć brutalność tłuszcz może wydawać się serią bezsensownych wstrząsów.
Devilman: Płacz
Niewiele współczesnych anime ma tak duży wpływ moralny jak Devilman: Płacz . Remake klasyka Masaaki Yuasy z 2018 roku zmienia Akirę Fudō w diabła, półdemona i człowieka, którego empatia nie wystarcza, aby uchronić go przed chaosem. Jego walka z demonami powoli staje się walką z histerią podzielaną przez ludzkość, która przez cały czas może być prawdziwym horrorem.
Anime zawiera elastyczną animację, która płynnie przechodzi w koszmarne sceny. Przemoc w tej historii jest szokująca, ale tym, co podnosi ją ponad zwykły szok, jest to, jak strach zmusza ludzi do potwornych zachowań. Niektórzy widzowie doceniają surowość anime, choć łatwo zrozumieć, dlaczego inni uważają je za manipulację.
Atak na Tytana
Atak na Tytana może być najbardziej wpływowym anime swojej epoki. Zmieniło to sposób, w jaki można było realizować mroczną fantazję, wykraczając poza zwykłe dziwne stworzenia i dodając do anime aspekty moralne i polityczne.
Najpierw historia Hajime Isayamy animowany przez Wit Studio następnie autorstwa MAPPA zaczyna się jako przeciętna historia zemsty, po czym zmienia się w globalną tragedię napędzaną nienawiścią. Z każdym zwrotem akcji historia rozszerza skalę, podnosząc jednocześnie stawkę moralną.
Brutalność anime jest widoczna w brutalności, a także w sposobie, w jaki dobre intencje zostają zepsute przez strach. Niezależnie od tego, czy chodzi o radykalny zwrot Erena, czy o poczucie winy Reinera, anime pozostaje niepokojąco ludzkie. Chociaż zakończenie może wydawać się rozczarowaniem, bezpieczniejsza wersja nie pokazałaby, że czasami największe potwory zawsze żyją w środku.
Impreza z trupami: Torturowane dusze
Impreza z trupami: Torturowane dusze całość jest trochę dziwna, nierówna, ale trudna do zapomnienia. Anime skraca oryginał Team GrisGris do czteroodcinkowego koszmaru, którego akcja rozgrywa się w przeklętych salach szkoły podstawowej Heavenly Host.
Uczniowie tacy jak Satoshi Ayumi i Naomi zamiast rozpadać się jako ofiary okrucieństw szkoły. Horror nie jest subtelny. Anime jest pełne skręcania kończyn i śmierci nadchodzącej w precyzyjny sposób.
Niektórzy fani doceniają zaangażowanie anime w okrucieństwo, podczas gdy inni mogą uznać, że anime ma zbytnią obsesję na punkcie szokowania widzów. Obie reakcje wydają się sprawiedliwe. Impreza z trupami może brakować emocjonalnego nagromadzenia Człowiek z piłą łańcuchową ale w jakiś sposób więzi widzów w beznadziejnym kręgu poczucia winy i kary, przed którym bohaterowie nie mogą uciec.
Szał
Szał może być bardziej bezlitosny jako a mroczne anime fantasy niż Człowiek z piłą łańcuchową Jest. Historia Kentarō Miury opowiada historię Gutsa, najemnika dotkniętego zarówno losem, jak i złymi ludźmi. Jego droga przez Bandę Jastrzębia i zdradę Griffitha bardziej przypomina znoszenie trudności niż budowanie bohaterstwa. Każde zwycięstwo tnie głębiej niż leczy.
Groza w Bersku rodzi się ze zdrady i obojętności bogów. Anime jest pełne cierpienia, które pomimo swojego znaczenia nawet nie da się porównać z tym, jak jest ukazane w materiale źródłowym. Szał jest prawdopodobnie zbyt ponury i bezlitosny dla większości ludzi. Jednak ta historia ma znaczenie właśnie ze względu na te cechy.
Genocyber
Prawie trzy dekady wcześniej Człowiek z piłą łańcuchową Genocyber Premiera niosła ze sobą niezrozumiałą przemoc. Anime z lat 90 zmieszało psychiczne bliźniaki i wojskową biotechnologię w chaos końca świata, który ledwo miał sens, ale mógł być powodem atrakcyjności anime.
Genocyber to cyberpunk przefiltrowany przez młodzieńczą wściekłość. Fabuła często schodzi na drugi plan, pozwalając opowieści skupić się na rzezi walących się miast i ciał zamieniających się w maszyny. To anime nie próbuje moralizować ani usprawiedliwiać przemocy, którą przedstawia. Po prostu się w nim topi. Choć może się to wydawać nieco przesadne, jest to celowa i brzydka odmowa oczyszczenia rzeczywistości.
Krew-C
Krew-C może być jednym z niewielu anime, które chce wykorzystać dyskomfort jako podstawową emocję. Anime przedstawia Sayę jako wesołą uczennicę, która dorabia jako łowca potworów tylko po to, by przemienić to założenie w występ bezwzględności. Co zaczyna się jako urocze anime o kawałku życia szybko zmienia się w krwawy rytuał.
Krew-C spokojny, słoneczny rytm sprawia, że przemoc wydaje się niemal kpiąca, jak gdyby widz był częścią eksperymentu. Anime jest odważne na początek, ale może też sprawiać wrażenie wyzysku. Krew-C może potknąć się tonalnie, ale to tylko pokazuje, jak priorytetem jest horror i pokazanie, kto naprawdę ma kontrolę.
Inny
Inny jest jednym z najczystszych przykładów wolno płonącego strachu we współczesnym anime. Anime z 2012 roku autorstwa P.A. Works adaptuje historię Yukito Ayatsuji i buduje horror na rutynowych zdarzeniach, takich jak mgliste poranki i puste klasy.
Przybycie przeniesionego ucznia Kōichi Sakakibary do Yomiyama North wydaje się nieszkodliwe, dopóki nie zaczną się nawarstwiać dziwne rzeczy niczym klątwa, której nikt nie chce nazwać. Co sprawia Inny niepokojąca jest powściągliwość w przeciwieństwie do krwawych obrazów.
W anime proste zdarzenia, takie jak spadający przedmiot lub źle ustawione krzesło, wydają się fatalne. Chociaż odkrycie prawdy jest ważne, anime skupia się bardziej na atmosferze niż na udzielaniu odpowiedzi. W Inny problem polega na tym, że wszystko wydaje się w porządku.
Jack, przemoc
Jack, przemoc to prawdopodobnie jedno z najbardziej niesławnych dzieł Go Nagai. To postapokaliptyczna historia, która mimo upływu lat wciąż wydaje się szorstka. Fabuła przenosi Jacka na pustkowie rządzone przez gangi i kanibali, gdzie przetrwanie wymaga raczej bezlitosności niż prawdziwego bohaterstwa.
Przemoc jest groteskowa i często wkracza na terytorium przemocy, a mimo to istnieje dziwna fascynacja rozkładem cywilizacji. Wygląda to prawie jak satyra, czasami pokazująca chaos dla samego chaosu.
Jack, przemoc nie jest dla widzów szukających komfortu. Zamiast tego jest to historia pokazująca, jak zdeprawowani potrafią być ludzie i jak ważne jest zachowanie powściągliwości w tak kruchym świecie.
Pasożyt: maksyma
Pasożyt: maksyma nie jest pierwszą, która skupia się na horrorze ciała, ale anime zamienia go w dziwnie osobistą historię. Na podstawie mangi Hitoshiego Iwaakiego i animowany przez Madhouse to anime opowiada historię Shinichi Izumi, nastolatka, którego prawa ręka staje się domem dla gadającego pasożyta o imieniu Migi.
Przechodzi od próby przetrwania w nowej rzeczywistości do zajęcia centralnego miejsca w filozoficznej bitwie o to, co to znaczy być człowiekiem. Pasożyt nie opiera się na jumpscare'ach; zamiast tego przeraża widzów, pokazując, jak empatia Shinichiego słabnie, gdy do wnętrza przenika logika Migi.
To ludzkość kontra chłodna logika obcych. W jednej chwili jest to zwykła scena w szkole średniej, a w następnej ktoś zostaje poćwiartowany.
