Saltburn jest bardziej gejowskie niż szokująca wanna i sceny nagrobne
Saltburn , z Obiecująca młoda kobieta scenarzysta i reżyser Emerald Fennell to hiperkolorowa podróż po świecie angielskiej arystokracji. Podobnie jak debiut Fennella, jest popowy, dziwny i brutalny – ale tym razem jest też bardzo, bardzo gejowski.
Film skupia się na Oliverze (Barry Keoghan), studencie Oksfordu z klasy średniej i wyrzutku społecznym, który ma coraz większą obsesję na punkcie kolegi z klasy Felixa (Jacob Elordi) i jego Opactwo Downton - życie rodzinne w tytułowej posiadłości Saltburn.
Ta obsesja jest kluczową rzeczą, która naszym zdaniem czyni go wyraźnie gejowskim.
( Saltburn spoilery podążać.)
Dzięki uprzejmości MGM i Amazon Studios
Dokładny charakter relacji Olivera i Felixa pojawia się od razu w filmie. Saltburn W pierwszym wersie Oliver rozmawia z nieznaną osobą i zadaje nurtujące wszystkich pytanie – czy był zakochany w Felixie? Mówi nam, że nie, ale go kochał.
To rozróżnienie w uczuciach wydaje się Oliverowi ważne, ale jeśli zarysujesz je trochę pod powierzchnią, wyraźnie nie jest to takie proste.
W całym filmie jest wiele momentów, w których obsesja Olivera przekształca się w pożądanie, ale na pozór on i Felix nigdy nie mają romantycznego związku. To spowodowało, że niektórzy widzowie i fani zaczęli debatować nad statusem filmu jako „filmu gejowskiego”.
Dzięki uprzejmości MGM i Amazon Studios
Ale to, że między bohaterami nie ma sceny seksu, nie oznacza, że film nie jest głęboko queerowy, a sugerowanie tego całkowicie mija się z sednem.
Po pierwsze, oczywiste. Jest dosłownie scena, w której Barry Keoghan kładzie się w wannie Felixa i złuszcza swoją spermę z odpływu. To dość dziki i bardzo erotyczny moment, nie tylko ze względu na to, co dosłownie dzieje się na ekranie, ale także ze względu na wizualną metaforę Olivera kąpiącego się w wannie.
Pisaliśmy o tym, jak pomysł spożycia rodziny Catton jest kluczem do zrozumienia Saltburn seksualności, ale ten moment jest szczególnie przydatny z punktu widzenia LGBTQ+.
Warner Bros.
Później jest też scena, równie szokująca, w której Oliver rozbiera się i penetruje grób Felixa. Ta scena jest bardziej abstrakcyjna niż inne momenty filmu i nie jest jasne, na ile realne jest to, co tu widzimy, ale pokazuje widzom, jak pożądanie seksualne, obsesja i zazdrość splatają się w głowie bohatera.
Jest też scena seksu gejowskiego. W ramach interwencji Olivera skupia się na kuzynce Felixa, Farleighu (Archie Madekwe) i próbuje zdyskredytować go w oczach rodziny.
Pierwszym krokiem w tym schemacie jest uwodzenie, które polega na tym, że Oliver inicjuje seks z Farleigh, siedząc na nim nago. Ale dziwność filmu Fennella to coś więcej niż tylko jego wyraźne momenty.
Dzięki uprzejmości MGM i Amazon Studios
Film wiele zawdzięcza innemu kluczowemu filmowi o queerowym pożądaniu i obsesji: Utalentowany pan Ripley . Podobnie jak w przypadku relacji Ripley i Dickiego Greenleafa, Saltburn sprawia, że zastanawiamy się, czy Oliver chce być z Feliksem, czy po prostu chce nim być.
Przez koniec filmu , wydaje się oczywiście to drugie, ale spędzamy dużo czasu, obserwując Olivera zmagającego się z tym samym pytaniem, gdy motywy pożądania pojawiają się raz po raz.
Centralnym punktem tego pragnienia jest sąsiadująca łazienka Olivera i Felixa. Ich dwie sypialnie są oddzielone wspólną przestrzenią, w której często przebywają nago, przestrzenią, w której Felix się masturbuje. Pewnie powinno to być oczywiste, ale to jest gejowskie.
Dzięki uprzejmości Amazon Studios i MGM
Łazienka jest fizycznym symbolem tego, jak blisko są swojej seksualności i jak blisko mogą być intymności. Wszystko to stało się bardzo dosłowne w jednej scenie, w której Oliver podsłuchuje, jak Felix się masturbuje, i patrzymy, jak jego dłoń unosi się nad klamką, gdy zastanawia się, czy wmieszać się w tę sytuację, czy nie.
Jak z Utalentowany pan Ripley Przez cały film pożądanie jest przyćmione przez zazdrość, a zazdrość Olivera często objawia się w tym, jak postrzega romantyczne życie Felixa.
Na uniwersytecie Oliver prawie sypia z dziewczyną Felixa, co jest posunięciem z jej strony, które ma wzbudzić w nim zazdrość. Wygląda na to, że Oliver chce naśladować Feliksa i posiąść to, co posiada – redukując dziewczynę do przedmiotu w głęboko mizoginiczny sposób.
Ale jest też sposób na obejrzenie tej interakcji i wielu scen, w których obserwuje, jak Felix uprawia seks lub flirtuje, gdy Oliver jest zazdrosny o partnerów Felixa. Kogo ucieleśnia Oliver w swoich fantazjach?
Dzięki uprzejmości MGM i Amazon Studios
Filmowe przedstawienie seksualności Olivera umieszcza go ogólnie pod parasolem Bi+, ponieważ widzimy, jak wchodzi w związek (w pewnym sensie) z siostrą Felixa, Venetią. Kiedy jednak mówimy w tym kontekście o queerowości, mamy na myśli konkretnie pragnienie Olivera posiadania innego mężczyzny, a nie jego własną, specyficzną orientację.
Próba analizy jego relacji z Venetią jest również skomplikowana, ponieważ jeśli próbuje zostać Feliksem, to udajemy się do dziwnej, kazirodczej przestrzeni.
Wskazówką na to jest rozmowa przy śniadaniu o Percym Bysshe Shelleyu i Lordzie Byronie, z których ten ostatni, jak twierdzi jeden z Cattonów, miał stosunki ze swoją siostrą. Tymczasem seksualność Shelley od dawna jest przedmiotem spekulacji i plotek.
Wszystko to sprawia, że wydaje się to tak oczywiste Saltburn to film głęboko queerowy. Dlaczego więc pojawił się sprzeciw lub niechęć do nazwania tego jednym? A przynajmniej niechęć do interpretacji tematów i postaci LGBTQ+?
Dzięki uprzejmości MGM i Amazon Studios
Z biegiem lat osoby LGBTQ+ przyzwyczaiły się, a potem bardzo, bardzo zmęczyły, gdy widzą siebie minimalizowane na ekranie. Czytamy między wierszami, aby utożsamić się z bohaterami, wychwycić wskazówki i zaakceptować brak heteroseksualności, aby zobaczyć siebie w fikcji, którą kochamy i którą wspieramy. Mówiąc prościej: jesteśmy przyzwyczajeni do przygotowywania posiłków z bułki tartej.
Współczesna publiczność queer jest niezadowolona z tego trybu i jest to całkowicie zrozumiałe. Musimy jednak unikać wylewania dziecka z wątpliwą kąpielą, ponieważ tak samo jak konkretne przedstawienie postaci jest ważne, ważne jest również zobaczenie historii queer działających na tym bardziej abstrakcyjnym poziomie.
Queerowość jako sposób poruszania się po świecie (i społeczeństwie) i życiu to coś więcej niż tylko romantyczne relacje i historie jednej postaci, czy to w filmie, czy gdziekolwiek indziej. Może działać na wyższym poziomie.
Kiedy to mówimy Saltburn - Lub Utalentowany pan Ripley – to film queerowy, który nie staje się mniej prawdziwy, bo brakuje mu centralnego romansu. Idee, motywy i tematy mogą obejmować szeroką koncepcję queerowości.
Powinno to być szczególnie widoczne w filmie, który kończy się zupełnie nagim Barrym Keoghanem tańczącym do przełomowego „Murder on the Dancefloor” Sophie Ellis-Bextor.
Saltburn jest już w kinach.
