Czy Tár jest oparty na prawdziwej historii?
Choć na 95. ceremonii wręczenia Oscarów ma szansę zdobyć 6 Oscarów, burzliwy film Todda Fielda z 2022 r. zapewnia tak dogłębne spojrzenie na tytułowego bohatera, że nie zawsze jest jasne, czy Magazyn opiera się na prawdziwej historii. Kreacja dyrygentki Lydii Tár w wykonaniu Cate Blanchett z pewnością pomaga nadać tej czasami szokującej opowieści atmosferę wiarygodności. Jak Magazyn poddaje w wątpliwość wiele kulturowych kwestii związanych z polityką seksualną i nadużyciami władzy, czyli tak istotnymi tematami dnia dzisiejszego, łatwo założyć, że Magazyn to prawdziwa historia.
Magazyn Początkowa scena filmu, w której prawdziwy dziennikarz z Nowego Jorku recytuje długą listę muzycznych osiągnięć Lydii, wprowadza widza w świat głównej bohaterki, podkreślając, że jest ona u szczytu swojej kariery. W dalszej części Cate Blanchett stopniowo zmienia Lydię Tár w trójwymiarową postać, dodając do swojej narracji wiele złożonych warstw sprzeczności i zepsucia. Biorąc pod uwagę wszystkie te wciągające odkrycia dotyczące fabuły Lydii, Magazyn bardziej przypomina film biograficzny niż fikcję literacką. Dzięki temu trudno nie zastanawiać się, czy zacierające się granice pomiędzy rzeczywistością a fikcją mają inspiracje z życia codziennego.
POWIĄZANY: Prawdziwa historia Elvisa: jak dokładna jest i co zmienia film
Tár nie jest oparty na prawdziwej osobie
Mimo że Lydia wypadła z łask Magazyn wydaje się realny, film nie jest oparty na życiu prawdziwego dyrygenta orkiestry. Jednak łatwo dać się oszukać Magazyn marketing i postawa, które genialnie sprzedają go jako biografię tej fikcyjnej postaci. Przypomina to sposób, w jaki bracia Coen twierdzili w tekście początkowym Fargo została oparta na prawdziwych wydarzeniach mimo że jest całkowicie zmyślony. Nawet Magazyn oficjalny opis fabuły ( przez Letterboxd ) — „ osadzona w międzynarodowym świecie muzyki klasycznej, skupiająca się na Lydii Tár, powszechnie uważanej za jedną z najwybitniejszych żyjących kompozytorek/dyrygentów i pierwszej w historii kobiety-głównej dyrygentki dużej niemieckiej orkiestry — sugeruje biografię prawdziwego artysty, propagując film jako biografię dyrygenta orkiestry.
Jednak w całym swoim zwodniczym realizmie, Magazyn czerpie inspiracje z realnego świata. Na przykład, jak wyjaśnił w wywiadzie reżyser Todd Field ( przez Targowisko próżności ) scena Julliarda, w której Lydia krytykuje studenta, koresponduje z przeżyciami reżysera z brutalnych zajęć w szkole filmowej. Jak wspomina Field, impuls za sceną bierze się również z uniwersalnej zagadki: „Co starsze ja powiedziałoby młodszemu sobie?” W innym wywiadzie ( przez Nagrody Oglądaj ) Field obszernie opowiadał o tym, jak skorzystał ze wskazówek dyrygenta muzycznego Johna Mauceriego, co wyjaśnia, dlaczego obraz reżyserii muzycznej nominowany do Oscara w 2023 r. za najlepszy film pozostaje tak bliski rzeczywistości.
Dlaczego Tár jest reklamowany jak film biograficzny
Nawet Wikipedia miała stronę poświęconą postaci Lydii Tár ( przez Cięcie ), ale później został przeniesiony i stał się częścią strony głównej filmu. Wszystkie te przepisy mają na celu sprzedaż Magazyn jako prawdziwa historia sugeruje, że został celowo reklamowany jako film biograficzny, aby początkowo zwabić widzów, a później zainteresować ich burzliwą narracją Lydii. Biorąc pod uwagę znakomitą kreację Cate Blanchett i reżyserską mocną stronę Todda Fielda, Magazyn prawdopodobnie zyskałby uznanie krytyków nawet bez wszystkich chwytów marketingowych. Jednakże, Magazyn iluzoryczne motywy oparte na faktach wzbudzają ciekawość widza i służą jako okno na prawdziwy świat.
Realizm Tára zyskał uznanie i uznanie
Fakt, że ludzie widzą Magazyn jako historia prawdziwa, sprawia, że uznanie filmu i nominacja do Oscara nie są specjalnie zaskakujące. Patrząc na kreację Cate Blanchett, która po zdobyciu Złotego Globu przyniosła jej nominację do Oscara dla najlepszej aktorki, wydaje się ona tak oparta na rzeczywistości, że zaskakujące jest to, że aktor nie czerpie z prawdziwej osoby. Jej pewność siebie przed orkiestrą w porównaniu z jej niezdarnością społeczną, którą czasami odczuwa w życiu codziennym, wydaje się autentyczna, podobnie jak jej wyraźny głos i wściekła arogancja bulgocząca pod powierzchnią. W niektórych rolach Blanchett jest imponująca, ale ta kreacja wydaje się osadzona w czymś realnym.
POWIĄZANE: Czy krytycy Rotten Tomatoes mogą przewidzieć zwycięzcę Oscara za najlepszy film?
Sam film, nominowany w kategoriach dla najlepszego reżysera i najlepszego filmu, odzwierciedla realizm kreacji Blanchett. Można odnieść wrażenie, że widzowie podążają za stopniowym wypadaniem z łask, bez momentów teatralnych i sztucznych. Nie jest trudno uznać tę historię za prawdziwą, ponieważ jest ona już dobrze znana opinii publicznej. Choć scenariusz Todda Fielda jest nominowany w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny, pozwala uniknąć dużych korzyści z Magazyn 'wysyłanie poczucie wiarygodności, ponieważ nie pozostawia historii łatwej do rozwiązania. Podchodząc do tej bardzo ugruntowanej historii, Magazyn oddaje pewną prawdę, nawet jeśli jest to fikcja.
DALEJ: Dlaczego ocena publiczności „Rotten Tomatoes” Tára jest o wiele niższa niż krytyków
