Jak sprawili, że Hagrid wyglądał na tak dużego w Harrym Potterze

• Zespół zajmujący się efektami wizualnymi Harry'ego Pottera zastosował kombinację praktycznych efektów i technik cyfrowych, aby Hagrid wyglądał na większego niż w rzeczywistości. Obejmowało to tworzenie scenografii o różnej wielkości i stosowanie technik wymuszonej perspektywy.
• Kreacja Hagrida w wykonaniu Robbiego Coltrane'a uchwyciła specyfikę i wrażliwe serce tej postaci, czyniąc go idealnym wyborem do tej roli.
• Zastosowanie praktycznych efektów w filmach o Harrym Potterze pomogło stworzyć realistyczny i wciągający magiczny świat, z kultowymi ujęciami Hogwartu z zewnątrz i portretami różnych magicznych stworzeń. Inne filmy, takie jak Władca Pierścieni i Avengers: Wojna bez granic, również wykorzystały podobne efekty, aby postacie wyglądały na większe lub mniejsze.

Harry'ego Pottera Zespół ds. efektów wizualnych wypróbował wiele ekscytujących technik, dzięki którym Hagrid wyglądał na prawie dwa razy większego od normalnego człowieka, ale jak udało im się sprawić, że Hagrid jest tak duży? Rubeus Hagrid ma około ośmiu stóp wzrostu, czyli jest znacznie mniejszy od mierzącego 12 stóp półolbrzyma opisanego w książkach, jednak ekipa ds. efektów wizualnych adaptacji stanęła na wysokości zadania, sprawiając, że wyglądał na zbyt dużego w stosunku do otoczenia, zwłaszcza że zawsze chodzi z wieloma rzeczami. mniejsi uczniowie. Postać była pierwszym z wielu przykładów, które udało się sprowadzić Harry'ego Pottera magiczne budowanie świata na ekranie, ożywiając absurdy, które czynią rzeczywistość serii czarodziejów tak wyjątkową.

Hagrid jest jednym z najcenniejszych sojuszników Harry'ego w książkach i bez niego nie byłoby dobrej adaptacji filmowej. W tej roli obsadzono Robbiego Coltrane'a, pokonując Robina Williamsa, który w filmie niemal grał Hagrida Harry'ego Pottera filmów i okazał się idealnym wyborem, oddając wszystkie osobliwości pół-olbrzyma, pół-człowieka i jego wrażliwego serca. Co najważniejsze, Coltrane szybko zaadaptował się do niezdarności Hagrida, co tylko sprawia, że ​​efekty wizualne działają wokół postaci jeszcze efektywniej. Ponieważ jednak aktor ma nieco ponad sześć stóp wzrostu, jak udało im się zrobić Hagrida tak dużego?

Powiązane: Co stało się z Hagridem po zakończeniu Harry'ego Pottera

Nadanie Hagridowi dużego wyglądu było efektem praktycznym

Sprawienie, że Hagrid wyglądał na dużego, wydawało się dla oryginału ogromnym wyzwaniem Harry'ego Pottera reżyser filmowy Chris Columbus. Pierwszym pomysłem było cyfrowe wstawienie Robbiego Coltrane’a do każdego ujęcia, w którym bierze udział Hagrid, ale okazało się to niewykonalne ze względu na ówczesne koszty. Najbardziej opłacalną opcją było wykorzystanie praktycznych efektów wbudowanych w kamerę. W filmach różne działy scenografii wprowadziły i udoskonaliły wiele praktycznych technik. Na przykład zespół scenografów stworzył dwie wersje chaty Hagrida w Hogwarcie w Harry'ego Pottera , jeden większy, aby postacie o normalnym rozmiarze wyglądały na małe, a drugi mniejszy, aby Coltrane wyglądał na ogromnego.

Harry Potter i Komnata Tajemnic

Dodatkowo, Harry'ego Pottera zespół operatorów zastosował wymuszoną perspektywę, sprytnie ustawiając Hagrida bliżej kamery, aby wyglądał na większego. Jednak zespół zajmujący się efektami wizualnymi często nakładał ciało Coltrane'a na sceny za pomocą zielonego ekranu, aby Hagrid wyglądał na większego niż postacie obok niego. Dla Harry Potter i Komnata Tajemnic , Columbus zatrudnił Martina Bayfielda, byłego gracza rugby o wzroście 6'10 stóp, jako idealnego dublera dla Hagrida. Dzięki wzmocnionym obcasom, warstwom grubego kombinezonu i pomocy animatroniki Bayfield wcielił się w Hagrida podczas ujęć z daleka i występów całego ciała, podczas których widzowie mogli widzieć jedynie plecy postaci.

Harry Potter był pełen praktycznych efektów

Harry'ego Pottera Zastosowanie praktycznych efektów sprawiło, że magiczny świat wyglądał tak realistycznie, jak to tylko możliwe. Prawie wszystkie kultowe zdjęcia plenerowe z Hogwartu były możliwe dzięki gigantycznym miniaturom. W ośmiu filmach Harry Potter miał także do czynienia z wszelkiego rodzaju magicznymi stworzeniami, takimi jak gigantyczne pająki, hipogryfy, a nawet bazyliszek – 50-metrowy wąż – co przynajmniej częściowo udało się osiągnąć w praktyce. Inne przykłady obejmują kultowy mecz szachowy naturalnej wielkości i odlatującą ciotkę Marge, praktyczne efekty, które umożliwiły Harry'ego Pottera filmy pozwalające odkrywać niemożliwe za pomocą jedynie wskazówek CGI, jednocześnie pomagając aktorom zanurzyć się w fantastycznym świecie.

Inne filmy, w których wykorzystano podobne efekty

Te same praktyczne efekty zastosowano w innych ruchach, aby aktor wyglądał na większego lub mniejszego, niż jest w rzeczywistości. Wymuszona perspektywa to sposób Władca Pierścieni Hobbici wyglądają na małych w porównaniu do postaci o normalnej wielkości. Aby uzyskać odpowiednią wysokość Hobbita, zastosowano sztuczki z kamerą, w tym ruchome zestawy, które zmieniały się synchronicznie z ruchami kamery, co pozwalało zachować tę samą perspektywę wysokości we wszystkich scenach. Kiedy hobbici nie musieli wchodzić w interakcję z innymi postaciami, hobbiccy aktorzy byli filmowani oddzielnie, a następnie w postprodukcji byli nakładani na pełne ujęcie.

MCU użyło tego samego Harry'ego Pottera efekty też. W Avengers: Wojna bez granic, Peter Dinklage gra krasnoluda Eitriego, który w rzeczywistości jest olbrzymem. Efektem tego, że Dinklage wyglądał na większego niż postacie z Avengers, było umieszczenie go obok miniaturowych kartonowych wycinanek (via Wtajemniczony ). Podczas gdy She-Hulk składa się głównie z efektów cyfrowych She-Hulk: adwokat , ujawniła to reżyserka Kat Coiro She-Hulk ruchy również opierają się na ruchach dubletów. Twórca filmu ujawnił: Mieliśmy aktorkę, która przez cały czas była z nami i miała 187 cm wzrostu. Prosiliśmy ją, żeby przeszła przez pokój, żebyśmy mogli zobaczyć, jaki jest jej krok.