Koniec, który zaczynamy Od zakończenia wyjaśnionego: Co dzieje się z kobietą?

Koniec, od którego zaczynamy Końcowe spoilery podążają

Koniec, od którego zaczynamy Zakończenie zatacza koło dla bohaterki Jodie Comer, która odnajduje nadzieję po wydarzeniu zmieniającym życie.

Tak naprawdę zawiera się w tytule — zakończenie oznacza początek czegoś nowego, co składa się ze wszystkich dobrych i złych wydarzeń.

Debiut pełnometrażowy Mahalii Belo, oparty na powieści Megan Hunter pod tym samym tytułem, opowiada historię bezimiennej kobiety w ciąży (Comer), której wody odchodzą tego samego dnia, gdy Londyn zostaje zalany (mówimy o metaforach), a miliony ludzi są zmuszone do ucieczki z miasta .

Podpisowa rozrywka

Wraz z mężem R (Joel Fry) i nowo narodzonym dzieckiem Zebem rodzina znajduje schronienie w wiejskim domu rodziców R (Mark Strong i Nina Sosanya). Jednak brak środków i rosnące napięcie niszczą ich bezpieczną przystań.

Po tragicznej śmierci rodziców R. (matka zostaje przypadkowo zabita, próbując pomóc innym uchodźcom, ojciec wkrótce potem odbiera sobie życie) para zmuszona jest podróżować drogą w poszukiwaniu mieszkania.

Znajdują bezpieczną społeczność, ale tylko Kobieta i Zeb mają do niej dostęp, więc ze względu na bezpieczeństwo dziecka decydują się na separację.

Tam Kobieta poznaje inną samotną młodą matkę, O (Katherine Waterston), która staje się jej towarzyszką podróży, gdy po raz kolejny są zmuszone szukać schronienia gdzie indziej.

Oto, co dzieje się na końcu Koniec, od którego zaczynamy i dlaczego może to podzielić widzów.

Podpisowa rozrywka

Koniec, od którego zaczynamy Wyjaśnienie zakończenia

Po krótkiej podróży po brytyjskiej wsi, która obejmowała zabawny wieczór taneczny z nieznajomym (w tej roli Benedict Cumberbatch), Woman i O trafiają do komuny na spokojnej wyspie.

Włodarka gminy, kobieta o imieniu F (Gina McKee), zachęca grupę do rozpoczęcia tam nowego życia. Twierdzi, że zapomnienie o dawnym życiu pomoże im ruszyć do przodu i przyjąć zrównoważony styl życia w świetle katastrofy ekologicznej, której właśnie doświadczył ten kraj.

Jednak choć bardzo się stara, Kobieta nie może zapomnieć o swoim domu w Londynie i możliwości, że jej mąż żyje gdzieś tam. Widzimy retrospekcje z ich związku, które wydają się popychać bohatera do trudnej decyzji.

Podpisowa rozrywka

Kobieta postanawia porzucić komunę i udać się do Londynu.

Po kradzieży samochodu i przemierzeniu (dosłownie) przez wciąż zalane miasto, matka z dzieckiem wracają do domu. Na szczęście ich dom nadal stoi, ponieważ wydaje się, że okolica już podnosi się po katastrofie.

Podczas gdy Kobieta bada zniszczone pokoje, słyszy dźwięk drzwi frontowych — to R!

Rodzina spotyka się ponownie tam, gdzie wszystko się zaczęło, w ich domu, po strasznym, zmieniającym życie doświadczeniu. To pełne nadziei zakończenie, które ma odzwierciedlić ideę tytułu filmu – ich życie zostało zniszczone i teraz muszą budować na gruzach.

To miało być szczęśliwe zakończenie i tak jest, ale jest też w pewnym sensie rozczarowujące.

Było oczywiste, że Kobieta podejmie decyzję o powrocie do Londynu po rozmowie z nieznajomym Cumberbatcha. Podczas szczerej rozmowy mówi jej, że nie ma sensu zapominać o przeszłości, odcinać się od tego, co było wcześniej – warto zachować wspomnienia, niezależnie od tego, jak złe, i na nich budować.

Podpisowa rozrywka

To piękne odbicie, a jednak, dla widza, zakończenie Koniec, od którego zaczynamy wydaje się nie pasować do reszty filmu.

Oprócz uchwały tak nieprawdopodobnej, że możemy ją nazwać a deus ex machina moment zatoczenia koła historii sprawia, że ​​tragedie z przeszłości tracą znaczenie i siłę oddziaływania. Nawet jeśli skupienie się na nadziei, a nie na zniszczeniu, jest miłą zmianą w filmach katastroficznych, jest coś niezadowalającego w tej parze z klasy średniej, która bez szwanku przechodzi przez apokaliptyczny koszmar tylko po to, by powrócić do swojego pierwotnego życia.

Po doświadczeniu skutków katastrofy klimatycznej, byciu świadkami tragicznych sytuacji innych ludzi i flircie z ideą zrównoważonego stylu życia, bohaterowie po prostu wracają na początek. Tak naprawdę nie jest to wina bohaterów, ale raczej poczucie niezgodności w tym, że film przedkłada poetycką podróż nad przedstawienie prawdziwej katastrofy.

Koniec, od którego zaczynamy można już oglądać w brytyjskim serwisie Netflix.