Prawdziwa rymowanka i znaczenie „Wielkiego” Jacka Hornera w „Kocie w butach”: wyjaśnienie życzenia rzęs

„Duży” Jack Horner jest jednym z antagonistów w Kot w butach: Ostatnie życzenie a jego postać opiera się na prawdziwej rymowance o złowieszczym znaczeniu. Kiedy nieustraszony koci bohater dowiaduje się, że pozostało mu już ostatnie życie, Kot w butach (Antonio Banderas) nie może uwierzyć, że jego życie pełne ryzykownych przygód dobiegło końca. Następnie odkrywa mapę Gwiazdy Życzeń, mistycznego artefaktu, który może spełnić każde życzenie swojego posiadacza, w tym pełne przywrócenie jego dziewięciu żyć.

Niestety, Kot nie jest jedynym, który uplasował się na czele Gwiazdy Życzeń, a jego rywalami są Złotowłosa i Trzy Niedźwiedzie, a także „Wielki” Jack Horner. Korzystając z pomocy nowego przyjaciela imieniem Perrito (Harvey Guillén) i swojej dawnej miłości Kitty Softpaws (Salma Hayek), wyrusza w epicką wyprawę, aby zmienić swoje przeznaczenie. Sposób, w jaki „Wielki” Jack Horner zostaje wcielony w 500-letnią baśń Kota, jest zarówno innowacyjny, jak i niepokojący, co czyni go jednym z największych zagrożeń dla Kota, który osiągnie to, czego najbardziej pragnie.

Jack Horner to angielska rymowanka o oportunizmie i chciwości

Jack Horner to angielska rymowanka najczęściej spotykana w zbiorze wierszy zatytułowanym Melodia Matki Gęsi z lat sześćdziesiątych XVIII wieku, chociaż najprawdopodobniej powstał znacznie wcześniej. Ponieważ kojarzono go z oportunizmem i chciwością, zwłaszcza jeśli chodzi o politykę, znalazł się w satyrycznej krytyce takich autorów jak Samuel Bishop i Thomas Love Peacock na początku XIX wieku, a nawet w antyautorytarnej książce Danberta Nobacona Niebajkowa opowieść z 1985 r. Oryginalna rymowanka brzmi następująco:

„Mały Jack Horner

Siedziałam w kącie,

Jedzenie jego świątecznego ciasta;

Włożył kciuk,

I wyciągnął śliwkę,

I powiedział: „Jakim dobrym chłopcem jestem!”

„Jack Horners” stał się etykietą dla chciwych polityków, właścicieli ziemskich lub kogokolwiek posiadającego autorytatywną władzę, który – podobnie jak chłopiec z wiersza – wydawał się pobłażać sobie, podczas gdy inne części angielskiego społeczeństwa nie miały nic przeciwko. Postać została surowo oceniona przez ówczesnych moralistów za to, że zdawała się celebrować żarłoczną perspektywę, która nie nagradzała dzielenia się. Wielu pedagogów napisało różne zakończenia wiersza, aby odkupić małego Jacka Hornera, zmuszając go do podzielenia się ciastem.

Jak Kot w butach: Złoczyńca z „Ostatniego życzenia” parodiuje rymowankę Jacka Hornera

Kot w butach 2 parodiuje wiersz, sprawiając, że „Mały” Jack Horner wyrasta na samolubnego megalomana, który nie ma pojęcia, jak bardzo jest uprzywilejowany. Odziedziczył cukiernię z ogromną fabryką, ale udaje mu się tylko tak to postrzegać „bezużyteczne bzdury” ponieważ jest zazdrosny, że nie jest bajkowym stworzeniem, co prowadzi go do gromadzenia magicznych przedmiotów, próbując kontrolować całą magię świata. Zdenerwowany określeniem go jako „małego” jak w wierszu, stał się ogromny i onieśmielający, a każdego, kto naśmiewa się z niego lub okazuje mu nieposłuszeństwo, spotyka brutalna kara.

POWIĄZANY: Kot w butach „Ostatnie życzenie” Obsada głosowa i przewodnik po postaciach – jak aktorzy wyglądają w prawdziwym życiu „Wielki” Jack Horner może nie jest bajką, ale ostrzega, zwłaszcza że stał się sadystycznym przestępcą tylko dlatego, że nie potrafi docenić wszystkiego, co miał jako chłopiec – kochających rodziców i szczęśliwego dzieciństwa (śliwka w ciasto świąteczne). Nawet Etyczny Bug, którego wyśmiewa z powodu niepewności i złośliwości, w końcu go rezygnuje. Gdyby „Wielki” Jack Horner nauczył się okazywać skruchę, mógłby zostać odkupiony, ale ponieważ przez cały czas wiedział dokładnie, jak podły był, jego śmierć w Kot w butach: Ostatnie życzenie było satysfakcjonujące i zasłużone.